Afgelopen week werd het NGS gebeld door de politie. Wéér meldingen van ernstige misstanden in een “massagesalon” (overigens niet van een NGS-masseur). Wéér slachtoffers die niet weten waar ze terechtkunnen. En wéér een Inspectie van Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) die geen actie kan en mag ondernemen. Niet omdat de signalen onduidelijk zijn. Maar omdat de betrokken masseurs geen BIG‑registratie hebben. De politie vroeg zich af bij wie deze slachtoffers zich nu kunnen melden.
Zoals ik de vorige keer al schreef, is er helemaal geen kwaliteitsregister voor masseurs. Iedereen mag zich masseur noemen. Zonder zo’n registratie vallen masseurs buiten elk formeel toezicht. Het is alsof we met open ogen toestaan dat een beroepsgroep waaraan mensen letterlijk hun lichaam toevertrouwen, volledig ongereguleerd opereert. En ondertussen worden slachtoffers van grensoverschrijdend gedrag naar huis gestuurd met de mededeling: ‘Wij kunnen niets voor u doen.’ Dit kan zo niet langer. Het NGS pleit daarom, opnieuw, voor een landelijk kwaliteitsregister voor masseurs. Of nog beter: dat masseurs een plek krijgen in het BIG-register.
De agent die we spraken vertelde dat ze in de meest recente zaak, een massagesalon met meerdere masseurs waartegen klachten zijn ingediend, bij de IGJ hebben aangeklopt na meldingen over de betrokken masseurs. Het antwoord: ‘Geen BIG-registratie? Dan kunnen wij niets doen.’
Het probleem is dat níemand iets kan doen. Er bestaat geen tuchtrecht voor een masseur. Een fysiotherapeut met BIG-registratie belandt bij het tuchtcollege. Dat kan maatregelen nemen, tot aan het schrappen van iemands registratie aan toe. Die persoon mag het beroep dan niet meer uitvoeren, wat cliënten beschermt. Voor slachtoffers van een masseur die over de schreef gaat, rest alleen het strafrecht. Maar een strafzaak is zwaar voor het slachtoffer en bovendien vrijwel onmogelijk rond te krijgen als het om één-op-één situaties gaat zonder getuigen. En als het al tot een veroordeling komt, is het maar zeer de vraag of dat gaat helpen cliënten te beschermen. Zelfs een beroepsverbod houdt niemand tegen. Moet iemand zijn praktijk sluiten? Dan kan hij morgen gewoon naar de Kamer van Koophandel gaan en op een andere locatie een nieuwe zaak beginnen. Naar diploma’s wordt bijvoorbeeld niet gevraagd. Er is geen instantie die kan handhaven, want zolang masseur geen geregistreerd beroep is, kan iedereen een praktijk openen. Ook veroordeelde delinquenten. De enige manier om hen momenteel te beletten een massagepraktijk te openen, is een gevangenisstraf. Maar daarna kan iemand de draad gewoon weer oppakken.
Als brancheorganisatie ziet het NGS patronen die niemand zou moeten negeren. Maar dat negeren gebeurt wel. Al jaren. Daarom moeten we als branche, of in elk geval iedereen in die branche die massage als een serieus en kwalitatief beroep in de gezondheidszorg ziet, nu echt iets gaan doen. Samen met de politie en de inspectie moeten we de politiek ervan doordringen dat een beschermde beroepsstatus , en het liefst opname in het BIG-register, absolute noodzaak is. Liever gisteren nog dan vandaag.
Wat het NGS betreft kan die procedure gestart worden. Wij hebben de afgelopen jaren duidelijke beroepsprofielen opgesteld, de kwaliteit van onze diploma’s en examinering is in orde en we hebben een licentiebeleid. De basis ligt er. Het ontbreekt alleen aan politieke erkenning. Toetreding tot de BIG-registratie zou ons onafhankelijk toezicht, de mogelijkheid tot tuchtrecht en daarmee een stok achter de deur geven. Die stok is hard nodig. De massagebranche groeit. De problematiek groeit mee, maar de bescherming blijft achter. Dat is onacceptabel, niet alleen voor slachtoffers, maar ook voor de duizenden goed opgeleide, integere masseurs die nu in een ongereguleerde wereld worden gedrukt. Daarom onze oproep aan de hele branche, de inspectie en de overheid: laten we vandaag nog beginnen met de regulering van de massagebranche. Voor de veiligheid en bescherming van cliënten is er geen andere mogelijkheid.
Anja Bruinsma
Reactie plaatsen
Reacties